Ηταν την άνοιξη του 1962, όταν η Timmie Jean Lindsey, μια μητέρα έξι παιδιών ξάπλωσε στο χειρουργικό τραπέζι στο νοσοκομείο Jefferson Davis, στο Χιούστον του Τέξας.
Τις επόμενες δύο ώρες, σε μια εγχείρηση που έγραψε ιστορία, το στήθος της είχε μεγαλώσει κατά 3 εκατοστά.
«Νομίζω ότι το αποτέλεσμα ήταν απλά τέλειο… Τα ένοιωθα μαλακά και σαν πραγματικά στήθη», λέει η Lindsey, ηλικίας σήμερα 80 ετών στο BBC.
«Δεν νομίζω ότι κατάλαβα αμέσως το αποτέλεσμα, μέχρι που βγήκα έξω στο δρόμο και οι άνδρες μου σφύριζαν».
Αν και η επέμβαση ενίσχυσε την αυτοπεποίθησή της και απολάμβανε την ιδιαίτερη προσοχή που της έδειχναν οι άνδρες, ποτέ πριν δεν είχε σκεφτεί να μεγαλώσει το στήθος της.
Η Lindsey είχε πάει στο νοσοκομείο για να αφαιρέσει ένα τατουάζ από το στήθος της και εκεί οι γιατροί τη ρώτησαν αν θα ήθελε να γίνει η εθελόντρια για την πρώτη επέμβαση του είδους στον κόσμο.
«Στο άκουσμα της πρότασης τρελάθηκα. Θα ανησυχούσα περισσότερο αν μου ζητούσαν να τρυπήσω τα αυτιά μου. Ω! Ναι! Το θέλω πάρα πολύ, είπα». Ετσι κλείστηκε η συμφωνία.
Ο Frank Gerow και ο Thomas Cronin ήταν οι δύο φιλόδοξοι και πρωτοπόροι χειρούργοι.
Ηταν ο Gerow εκείνος ο οποίος συνέλαβε πρώτος το σχέδιο για ένα νέο είδος εμφυτευμάτων στήθους.
«Ο Φρανκ Gerow ζούλαγε με τα χέρια του μια πλαστική σακούλα αίματος και παρατήρησε ότι του φαινόταν σαν να ζούλαγε τον στήθος μιας γυναίκας», λέει η Teresa Riordan, συγγραφέας του: Inventing Beauty: A History of the Innovations that have Made Us Beautiful.
Το πρώτο πειραματόζωο για το εμφύτευμα σιλικόνης ήταν ένας σκύλος ονόματι Esmeralda.
«Ένας πύραυλος επιτυγχάνει να απογειωθεί με την ώθηση. Το ίδιο πράγμα συμβαίνει και με την αύξηση του μαστού», λέει ο Thomas Biggs, ο οποίος εργαζόταν με τους Gerow και Cronin το 1962 ως μαθητευόμενος στην πλαστική χειρουργική.
«Ημουν υπεύθυνος για το σκυλί. Το εμφύτευμα τοποθετήθηκε κάτω από το δέρμα και έμεινε για δύο εβδομάδες, ώσπου μάσησε τα ράμματά της και έπρεπε να αφαιρεθεί».
Η επέμβαση κρίθηκε ως επιτυχής. Λίγο μετά, η ιατρική ομάδα άρχισε να ψάχνει για τις γυναίκες που θα δοκίμαζαν τα εμφυτεύματα.
Η Timmie Jean Lindsey θυμάται αμυδρά την ημέρα της επέμβασης.
«Οταν βγήκα από το χειρουργείο αισθανόμουν ένα βάρος στο στήθος μου. Σαν να μου είχαν βάλει ένα βαρύ αντικείμενο εκεί. Υστερα από τρεις – τέσσερις μέρες πέρασαν όλα».
Οι γιατροί ήταν ικανοποιημένοι από τη δουλειά τους, αλλά ο Biggs δεν μπορούσε να καταλάβει αν είχαν κάτι στα χέρια τους.
«Ηταν συναρπαστικό, λέει, αλλά δεν είχαμε συνειδητοποιήσει τι είχαμε καταφέρει».
Η επιτυχία άρχισε να χτυπά την πόρτα τους όταν ο Cronin παρουσίασε το έργο στη Διεθνή Εταιρεία Πλαστικής Χειρουργικής στην Ουάσιγκτον το 1963.
«Ο κόσμος της πλαστικής χειρουργικής παραληρούσε από τον ενθουσιασμό», λέει ο Biggs.
Το τάιμινγκ ήταν σωστό. Στη δεκαετία του 1950 στην Αμερική είχε δημιουργηθεί μια ολόκληρη κουλτούρα γύρω από το μεγάλο στήθος.
Ηταν η δεκαετία κατά την οποία κυκλοφόρησε το περιοδικό Playboy και λανσαρίστηκε η Barbie, ενώ και οι σταρ του κινηματογράφου έπαιξαν τον δικό τους ρόλο.
Σε αναζήτηση ενός μεγαλύτερου μπούστου
Έγχυση: Η παραφίνη δοκιμάστηκε το 1890, αλλά εγκαταλείφθηκε γρήγορα, γιατί διέρρεε σε άλλα μέρη του σώματος
Μεταμόσχευση: Στη δεκαετία του 1920 και του 1930 οι γιατροί προσπάθησαν να μεταμοσχεύσουν λίπος από άλλα μέρη του σώματος στον μαστό
Εμφύτευση: Πολυουρεθάνιο, σφουγγάρια, ξύλο και ακόμη γυάλινες σφαίρες, δοκιμάστηκαν τη δεκαετία του 1950
Μη χειρουργικές λύσεις: Συσκευές αναρρόφησης, ένα πλήθος από λοσιόν και φίλτρα, ακόμη και ένα παραγεμισμένο ή φουσκωτό σουτιέν69magazine
Κάλεσε τώρα στο ροζ τηλέφωνο 90 99 90 99 02 για να διασκεδάσεις με όμορφες γυναίκες που διψούν για ζωντανό τηλεφωνικό σεξ στο 90 99 90 99 03 http://ift.tt/1uu6mds http://sex-tilefona.com http://ift.tt/1xUzaXu http://ift.tt/1iYdSWj
0 σχόλια: