Νοικιάζει κάποιος μιά γκαρσονιέρα. Στο χρόνο πάνω, νάσου ο ιδιοκτήτης στην εξώπορτα ζητώντας αύξηση του ενοικίου.

“Αδύνατον” λέει ο ενοικιαστής,”Η γκαρσονιέρα έχει το μαύρο της το χάλι.Μέχρι και ποντίκια έχει!”

“Μα τι λες τώρα;” του λέει ο σπιτονοκοκύρης.”Κόλπα για να μήν πληρώσεις είναι αυτά!”

“Κόλπα ε; Περίμενε να δείς!”

Πάει στο ψυγείο, παίρνει ένα κομμάτι τυρί το βάζει στη μέση του δωματίου και κρύβεται με τον νοικάρη πίσω από την πόρτα. Σε λίγο να ένα ποντίκι. Κατευθείαν στο τυρί. Το αρπάζει και δρόμο.

“Τα βλέπεις;” λέει ο ενοικιαστής.

“Έλα τώρα για ένα ποντικάκι κάνεις έτσι, όλα τα σπίτια έχουν!”

“Ένα ε; περίμενε”. Πάει στο ψυγείο παίρνει δύο κομμάτια τυρί και τα βάζει στη μέση του δωματίου. Κρύβονται. Σε λίγο δύο ποντίκια εμφανίζονται. Ορμάνε στο τυρί και δρόμο.

“Τα βλέπεις, τα βλέπεις;”

“Έλα, τι κάνεις έτσι τώρα, η γυναίκα του θα ήταν, μόνο του θα είναι το κακόμοιρο;”

“Έτσι ε;” αρχίζει να τσαντίζεται ο άλλος.



Πάει στο ψυγείο παίρνει τέσσερα κομμάτια τυρί και επαναλαμβάνεται η διαδικασία. Εμφανίζονται τέσσερα ποντίκια παίρνουν το τυρι και φεύγουν.

“Τα βλέπεις;” λέει θυμωμένος ο ενοικιαστής.

“Εντάξει μωρέ ήτανε μικρά τα άλλα δύο, πρέπει να ήταν τα παιδιά τους!”

“Έτσι ε;” λέει ο ενοικιαστής και εν εξάλλω καταστάσει πάει στο ψυγείο παίρνει όλο το κεφάλι το τυρί το κόβει σε εκαντοντάδες κομμάτια και ταρίχνει στο δωμάτιο. Σε λίγο καμιά εκατοστή ποντίκια και μια τσιπούρα εμφανίζονται. Το τυρί εξαφανίζεται σε δευτερόλεπτα.

“Εντάξει, εντάξει με έπεισες!” λέει ο ιδιοκτήτης. “Δεν θα σου κάνω αύξηση”. Ένα πράμα μόνο πριν φύγω. Τα ποντίκια καλά, η τσιπούρα τη δουλειά είχε;”

“Για την υγρασία θα μιλήσουμε άλλη ώρα” απάντά ο ενοικιαστής.